[Spoil] Madoka - The different story(3) -END-

posted on 31 Jan 2013 03:22 by takumipgsky in Anime


~The different story~
อีกเรื่องราวของพวกมาโดกะที่แตกต่างไปจากเดิม
ความหวังที่พังทลายจนเหลือเพียงความสิ้นหวังที่จะมีชีวิตอยู่
เรื่องราวทั้งหมดในช่วงเวลานี้ได้มาถึงจุดสิ้นสุดแล้ว


เล่มสอง -  http://takumipgsky.exteen.com/20121028/spoil-madoka-the-different-story-2


*แปลมั่ว + โหลดโหดจ้ะ
(รูปไม่ขึ้นให้ลองเปลี่ยนเบราเซอร์แก้ขัดดูนะครับ)



"ถ้าสามารถขอพรได้หนึ่งอย่าง
ก็อยากจะขอปกป้องรักษาชีวิต
ของครอบครัวที่รักนี้เอาไว้"



มามิที่ได้มาเป็นสาวน้อยเวทย์มนต์หลังสูญเสียครอบครัวไปก็ไม่เหลือใครอยุ่เคียงข้าง
เธอได้เล่าให้คิวเบย์ฟังว่า
หลังจากนี้เธอต้องอยู่คนเดียว แต่คำปราถนาที่เธอต้องการมีชีวิตอยุ่ต่อไปนั้น
กลับไม่เ
ป็นจริงทั้งหมด มีเพียงเธอคนเดียวเท่านั้นที่รอดตายจากอุบัติเหตุได้
ทั้งๆที่เธอต้องการมีชีวิตอ
ยู่กับพ่อเเม่และช่วยพวกท่านให้รอดจากเหตุการณ์นั้นด้ว

คิวเบย์ที่ฟังอยู่จึงบอกให้มามิต่อสู้ ต่อสู้ด้วยพลังที่มามิมีในตอนนี้
ต่อสู้โดยเป็นสาวน้อยเวทย์ม
นต์และจัดการกับแม่มดเพื่อช่วยเหลือทุกคน




ในการต่อสู้ช่วงเเรกๆ ด้วยความที่ยังไม่เก่งกาจทำให้เธอลำบากพอสมควร
เเต่เมื่อได้เห็นผู้คนปลอดภัย
จากเเม่มดแล้วกลับไปใช้ชีวิตได้อย่างปกติเธอก็สบายใจ
และทำให้มามิรู้สึกอยากใช้พลังนี้ปกป้อง
ผู้คนในเมืองนี้




คุณมามิจึงต่อสู้เรื่อยมาพร้อมกับการใช้ชีวิตกับเพื่อนที่โรงเรียนตามปกติ
และถึงแม้เธอจะเป็นสาวน้อยเ
วทย์มนต์ที่ไม่มีเพื่อนเธอก็พยายามไม่คิดมากอะไร
จนกระทั่งวันหนึ่ง วันที่เธอได้พบกับคนที่ทำสิ่งที่
เธอคิดว่าถูกต้องเหมือนกั




ในวันนั้น มามิตกใจมากที่มีเด็กที่เพิ่งได้เจอกันมาขอฝากตัวเป็นลูกศิษย์
เเต่เธอก็ดีใจมากเหมือนกันที่
ไม่ต้องต่อสู้คนเดียวอีกต่อไปแล้ว
ในความดีใจเธอได้นึกถึงพ่อกับ
แม่และบอกพวกท่านว่าไม่ต้องเป็นห่วง
เธอมีเพื่อนที่จะร่วมต่อสู้
กันปกป้องเมืองนี้ได้เเล้ว
แต่สุดท้าย เธอกลับไม่สามารถ
ปกป้องและทำให้คนสำคัญอยู่เคียงข้างเธอได้อีกครั้ง



จนครั้งแล้วครั้งเล่า ก็ยังไม่สามารถปกป้องใครไว้ได้อีก
มามิพยายามคิดว่า ไม่เป็นไร มันเป็นเรื่องที่ช่วยไม่ได้
เพื่อทุกคนเธอไม่มีสามารถเรียกร้องอะไรได้ทั้งนั้น




เเต่มันไม่ใช่แบบนั้นเลย มามิรู้ตัวดีว่าเธอไม่สามารถอดกลั้นน้ำตาและความเสียใจทั้งหมดเอาไว้ได้
สิ่งที่เธอพยายามมาตลอดมักจ
ะสูญเปล่าทุกครั้ง ราวกับว่าความเชื่อมั่นในความถูกต้องของเธอนั้นมันผิดพลาดอยู่ตลอด




จนกระทั่งเธอได้เปิดเผยความรู้สึกที่แท้จริงออกมา ในที่สุดอีกฝ่ายก็เข้าใจ ในที่สุดเธอก็สามารถทำได้
เธอสามารถร่วมต่อสู้ไปพร้อม
กับรุ่นน้องทั้งสองคนนี้ได้แล้ว แต่ทว่า...



"ขอบคุณนะคะ คุณมามิ ...แต่ว่า"



" ขอโทษนะคะ "




" ขอโทษนะ คุณมิกิ "




" ที่จริงแล้ว ฉันไม่ใช่มิตรแห่งความเที่ยงธรรมหรอก
ฉันคิดว่า ถ้าแสดงความรู้สึกที่ซื่อตร
งออกมามากกว่านี้
น่าจะทำให้ฉันได้วันคืนที่ส
นุกสนานกลับคืนมาแน่ๆ
แต่ฉันกลับ... ไม่สามารถรักษาชีวิตของคนสำ
คัญไว้ได้อีกแล้ว "





ในเวลาปัจจุบัน มาโดกะได้ตามหาซายากะจนได้มาเจอกับคุณมามิ



มาโดกะจึงไม่รอช้า ถามคุณมามิเรื่องซายากะทันที เเต่มาโดกะก็รู้สึกว่าคุณมามิเเปลกไป
คุณมามิเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะบอกว่าเมื่อกี๊เธ
อได้พบกับซายากะแล้ว
ซายากะไม่เป็นไร ขอให้มาโดกะไม่ต้องเป็นห่วง

และคุณมามิยังบอกว่าเดี๋ยวเธอจะไปจัดการเเม่มดกับซายากะเเค่สองคนเท่านั้น
ครั้งนี้ขอให้มาโดกะไม่ต้อง
ตามมา
มาโดกะก็เข้าใจและขอตัวกลับ
ก่อนพร้อมกับรบกวนให้คุณมามิปกป้องซายากะเเทนเธอด้วย


"คือว่า คุณมามิคะ หลังจากนี้ก็ช่วยดูแลซายากะจังด้วยนะคะ"





"ฉันต้องขอโทษจริงๆนะ คุณคานาเมะ
ทั้งๆที่ฉันสัญญาว่าจะปกป้อ
งพวกเธอให้ได้เเท้ๆ..."



ทางด้านโฮมุระ ได้อธิบายเรื่องโซลเจมของสาวน้อยเวทย์มนต์ให้เคียวโกะฟัง
ถึงเรื่องที่มันหม่นหมองมากจากการโศกเศร้าหรือใช้พลังเวทย์มากเกินไป
จะทำให้สาวน้อย
เวทย์มนต์กลายเป็นเเม่มดหากไม่หากรีฟซี้ดมาชำระล้าง




ยิ่งได้คิวเบย์มาช่วยยืนยัน เคียวโกะจึงต้องจำใจเชื่อว่าซายากะได้กลายเป็นเเม่มดไปแล้ว
แต่ยังไงเธอก็เป็นห่วงมามิแ
ละอยากไปที่เกิดเหตุเองอยู่ดี โฮมุระจึงได้ห้ามไว้อีกครั้
เพราะเคียวโกะอาจจะถูกมามิที่
จิตใจมืดมัวไปแล้วฆ่าเอาได้ มามิตอนนี้แทบจะไม่เหลือความหวังอีกแล้ว
ถ้าไม่คิดตายไปพร้อมกับซายา
กะก็คงฆ่าตัวตายด้วยการสิ้นหวังจนกลายเป็นแม่มดไปแน่ๆ




เคียวโกะทนฟังไม่ไหวจึงเข้าไปต่อว่าโฮมุระ และบอกว่าเธอไม่สนใจว่าโฮมุระจะรู้เรื่องอะไรมากแค่ไหน
แต่มามิที่เธอรู้จักไม่ใช่อย่างที่โฮมุระว่า




โฮมุระจึงบอกว่าเพราะเคียวโกะ ไม่รู้เรื่องอะไรจึงพูดออกมาได้(ตอกย้ำแบบที่เคียวโกะเคยพูดกับพวกมาโดกะ)
และเธอก็ไม่อยากให้เคียวโกะ
ทำเรื่องอะไรที่มันเปล่าประโยชน์ไปมากกว่านี้
เคียวโกะเองก็น่าจะรู้ดีที่
สุดว่ามามิจริงๆนั้นเองก็ไม่อยากให้เคียวโกะเอาชีวิตไปเสี่ยงอันตรายเหมือนกัน
เคียวโกะได้ยินดังนั้นจึงอด
สงสัยไม่ได้ว่าทำไมโฮมุระถึงพูดเหมือนรู้อะไมากขนาดนั้
โฮมุระจึงบอกว่าเพราะช่วงเว
ลาที่ผ่านมาของเธอไม่เคยมีมามิในตอนนี้อยู่




เคียวโกะบ่นเล็กน้อยด้วยความที่ไม่เข้าใจและใช้จังหวะที่โฮมุระเผลอสร้างกำแพงเวทย์ป้องกันไม่ให้โฮมุระเข้ามาขวาง
และบอกว่าเเต่ไหนเเต่ไร เธอก็ไม่เคยไว้ใจโฮมุระตั้งแต่แรกอยู่แล้ว




เคียวโกะบอกอีกว่าถึงสิ่งที่โฮมุระพูดมาจะเป็นความจริง แต่เธอก็อยากไปดูด้วยตาตัวเอง
และบางที ถ้าเรื่องนี้จบลงด้วยดี พวกเธอก็อาจจะได้พรรคพวกไว้
เผชิญหน้ากับ "เทศกาลเเม่มด" เพิ่มด้วยก็ได้
เมื่อพูดถึงขนาดนี้แล้วยังไ
ม่ยอมฟังกัน โฮมุระก็รู้ดีว่าถึงเธอจะพยายามห้ามไว้แค่ไหนก็เปล่าประโยชน์
แล้ว

"งั้นก็ทำตามใจชอบเถอะ แต่อย่าทำอะไรโดยไม่ยั้งคิดอีกเลย
สำหรับเธอแล้ว จะมองสิ่งที่ต้องปกป้องจริง
ๆผิดไปไม่ได้เด็ดขาด"




ทางด้านคุณมามิได้มาตามหาซายากะที่กลายเป็นเเม่มด แต่ก็ได้พบเคียวโกะที่เข้ามาขวางทาง



มามิบอกว่าเธอเตือนเคียวโกะแล้วว่าอย่าปรากฎตัวออกมาให้เห็นอีก
แต่เคียวโกะไม่สนใจและบอกว่
าเธอจะขอจัดการเเม่มดตัวนี้เอง แต่คุณมามิปฎิเสธ
และบอกว่าคราวนี้เธอจะเป็นค
นสะสางเรื่องทุกอย่างพร้อมกับการที่ตัวเธอจะตายตามไปด้วย




คุณมามิได้เเปลงเป็นสาวน้อยเวทย์มนต์และขอให้เคียวโกะหลบไป
เพราะเธอไม่มีเหตุผลที่จะต้
องสู้กับสาวน้อยเวทย์มนต์ด้วยกัน




คุณมามิบอกต่ออีกว่าคนที่ทำให้ซายากะเป็นเเม่มดก็คือเธอเอง ทั้งที่เธอตั้งใจจะปกป้องผู้คน
แต่แล้วสาวน้อยเวทย์มน
ต์กลับเป็นแม่มดที่คอยทำร้ายผู้คนซะเอง และนี่คือความผิดพลาดอันใหญ่หลวงของเธอ
เพราะงั้นเธอจึงคิดจะตายไปพ
ร้อมกับซายากะด้วย และเคียวโกะก็น่าจะเข้าใจเรื่องนี้ดี
เพราะเคียวโกะก็เป็นคนที่
คิดว่าการสละชีวิตเพื่อปกป้องครอบครัวและคนสำคัญนั้นเป็นสิ่งที่ถูกต้องเหมือนกัน




มามิขอเตือนให้เคียวโกะหลบไปอีกครั้งเ พราะเธอไม่อยากมีเรื่องด้วย
เคียวโกะจึงบ่นว่ามามิเป็นแ
บบนี้เหมือนเดิมไม่มีเปลี่ยน เพราะงั้นซายากะจึงเเยกวงไปเหมือนกันกับเธอ
และเคียวโกะก็ยืนกรานแน่วแน่
ว่าเธอจะไม่หลีกทางให้เด็ดขาด

"ตอนนี้ฉันเองก็ปล่อยคุณที่เป็นแบบนี้ไปไม่ได้เหมือนกัน!"




"งั้นเหรอ? แล้วถ้าทำไม่ได้จะทำยังไงล่ะ?"
"วิธีแก้ปัญหาสำหรับสาวน้อยเวทย์มนต์ที่ไม่ลงรอยกัน มันก็มีแค่ทางเดียวไม่ใช่รึไง?"
"... นั่นก็จริงนะ"





" ก็ได้  ฉันจะใช้พลังแก้ไขปัญหาตามที่เธอต้องการเอง "




"ขอโทษด้วยละกันนะ จะไม่มีการออมมือเหมือนตอนนั้นอีกแล้ว
ฉันจะเอาจริงถึงตายเลยนะ ทำใจไว้รึยังล่ะ? คุณซากุระ?"


"...เฮอะ ไม่เลวนี่ ถ้าอยากลุยทำไมไม่ลุยเข้ามาเลยล่ะ?
แสดงออกมาให้เห็นเลยสิว่าการเตรี
ยมใจของคุณมันมีมากแค่ไหน!
"





"ได้โอกาสพอดีเลย มามิกับชั้นที่ไม่มีการออมมือกัน มาตัดสินกันไปเลยดีกว่าว่าจริงๆแล้วใครเก่งกว่ากัน
ถ้าอยากไปที่ที่ซายากะอยู่ ก็ต้องขยี้ฉันให้ได้ก่อนล่ะ
นะ"





ทางด้านโฮมุระได้กลับมาที่บ้านพร้อมกับคิวเบย์ คิวเบย์เห็นโฮมุระท่าทางเป็นห่วง
เพราะโฮมุระก็เเอบคิดว่า
เคียวโกะเองก็เป็นพวกพ้องเหมือนกัน
แต่โฮมุระบอกว่าเธอไม่อยากเ
ข้าไปก้าวก่ายเรื่องนี้ คิวเบย์จึงสงสัยว่าที่โฮมุระพยายามช่วยคนอื่นถึงขนาดนี้
เพราะมีเรื่องอะไรที่อยากช
่วยแล้วเธอไม่สามารถช่วยไว้ได้รึเปล่า




โฮมุระนึกถึงเรื่องที่เคยเกิดขึ้น แต่เธอก็บอกกับคิวเบย์ว่าไม่มีอะไร
ภายในใจเธอรู้ดีว่าเรื่องนี้
เธอไม่สามารถทำให้มันจบได้ด้วยตัวคนเดียว
แต่เรื่องมามิคราวนี้เธอไม่
สามารถทำอะไรได้อีกแล้ว คงต้องฝากความหวังให้เคียวโกะจัดการให้เท่านั้น


ส่วนทางด้านพวกเคียวโกะ ก็ได้เริ่มการต่อสู้กันอย่างดุเดือดแล้




"เฮอะ ยิงไปที่ไหนน่ะ..."




เคียวโกะที่ชะล่าใจกับการโจมตีของมามิก็พลาดถูกกับดักอย่างง่ายดาย
มามิยังคงพลิกเเพลงรูปแบบกา
รโจมตีโดยสร้างเส้นลวดขึ้นมาเป็นกับดัก
แต่เคียวโกะเห็นว่าจนถึงตอน
นี้มามิใช้พลังมากเกินไป เดี๋ยวคนที่แย่จ