-Spoil Alert!-
เนื้อหาในภาค [การหายตัวไป]

วันที่18 ธันวาคม เคียวน์ตื่นขึ้นมาพบว่าผู้คนรอบตัวเขาได้เปลี่ยนไปหมด ทานิงูจิที่เป็นหวัดอย่างกระทันหัน, พวกมิคุรุที่จำเคียวน์ไม่ได้, ยูกิที่กลายเป็นคนธรรมดา, อาซาคุระที่กลับมาอีกครั้ง เเละโคอิสึมิกับฮารุฮิที่หายตัวไป เเต่เคียวน์ก็ได้พบคำบอกใบ้ของยูกิ ทำให้เขาพยายามตามหาทุกคนเเละพามารวมตัวกันจนสามารถทำเงื่อนไขตามที่ยูกิกำหนดได้ เหตุการณ์ครั้งนี้เป็นเพราะความผิดพลาดของยูกิที่เป็นศูนย์รวมข้อมูลมากมาย จนเกิดบั๊คขึ้นมาเเละได้เปลี่ยนเเปลงช่วงเวลาทั้งหมดขึ้นมาใหม่ เคียวน์จึงต้องย้อนเวลาไปกับมิคุรุตอนโตเพื่อฉีดโปรเเกรมเเก้ไขใส่ยูกิโดยต้องเเลกกับการบอกลาโลกธรรมดาๆที่ใฝ่หามาตลอด

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------



[การหวนรำลึกของสึซึมิยะ ฮารุฮิ]



เคียวน์ได้ตื่นขึ้นมาพบว่าตัวเองได้อยู่ที่ห้องชมรม ภายในห้องนั้นดูเเปลกตาจากห้องกองกำลังSOSที่เขารู้จัก ในระหว่างที่เคียวน์ได้ยินเสียงชมรมคอมพิวเตอร์ที่อยู่ข้างนอกกำลังเเสดงความยินดีกับเกมซาจิทาเลียส3 กันยกใหญ่ ยูกิก็ได้เข้าห้องมา เคียวน์พยายามจะพูดคุยเเละถามเรื่องคนอื่นๆกับเธอ เเต่ยูกิก็ได้วิ่งออกจากห้องไป

เคียวน์รู้สึกได้ว่าตอนนี้เขาได้มาอยู่ในโลกที่ผิดเเผกจากเดิมอีกครั้ง เเต่ในครั้งนี้ไม่มีคำบอกใบ้ใดๆจากยูกิเลย เขาต้องหาทางทำอะไรซักอย่างเเละความทรงจำของเคียวน์ยังคงจำได้ว่าฮารุฮิต้องอยู่ที่โรงเรียนโคโยเอ็นเหมือนคราวที่เเล้วเเน่นอน


เเต่สิ่งที่เขาลืมไปสนิทเลยก็คือตอนนี้ร.ร.ของเขากำลังจัดงานร.ร.กันอยู่ เคียวน์ได้พบ คิมิโดริ ที่ผ่านมาโดยบังเอิญ ถึงทั้งคู่จะไม่ได้พูดคุยกัน เเต่นี่ก็เป็นสิ่งยืนยันว่าคิมิโดริยังคงอยู่เเละเธอก็ไม่รู้จักเขาเช่นกัน ไม่นานนักเสียงของสองสาวที่เเสนจะร่าเริงกับอีกคนนึงที่เเสนจะขี้กลัวก็ดังมาถึงหู เคียวน์พบว่ามิคุรุกับสึรุยะกำลังผ่านมาพอดี เเต่ไม่ว่าใครก็คงไม่อยากถูกหาว่าเป็นคนโรคจิตอีกเเล้ว คราวนี้เคียวน์เลยค่อยๆเข้าไปพูดคุยกับพวกเธอ เเละเเน่นอนว่าพวกเธอยังคงไม่รู้จักเขาเเถมสึรุยะก็ตัดบทจากกันไปดื้อๆด้วย การพามิคุรุไปเตรียมมีทติ้งเเฟนคลับของมิคุรุ เเม้ว่าสาวหุ่นสะบึมขี้อายคนนี้จะไม่เต็มใจ เเต่ก็ยังคงโดนคนอื่นพาไปทำนู่นทำนี่อยู่เสมอ


โทรศัพท์ของเคียวน์ดังขึ้น เมื่อเขารับโทรศัพท์เขาก็รู้ทันทีว่าเสียงอันอ่อนโยนที่โทรมาหาเขาคือคุณอา ซาฮินะ หรือก็คือมิคุรุตอนโตที่มาจากอนาคตเพื่อช่วยเหลือเขา เธอยังคงชอบพลาดพลั้งกับเรื่องเล็กน้อยอยู่เหมือนเดิม ทำให้การพบกันต้องเปลี่ยนมาเป็นหลังโรงเรียนเพราะมิคุรุตอนโตนั้นไม่รู้ว่า ประตูบนชั้นดาดฟ้านั้นล็อคเอาไว้ เรื่องสำคัญที่มิคุรุได้บอกเคียวน์ก็คือ ถ้าหากเคียวน์ไม่สามารถหาทางเปลี่ยนเเปลงโลกนี้ให้ได้ภายใน48ช.ม. เขาจะต้องติดอยู่ในโลกใบนี้ตลอดไป เเละหน้าที่ของเธอก็คือการพาเคียวน์ย้อนกลับไปในช่วงเวลาต่างๆเพื่อหาทางเเก้ไขเเละสะสางเรื่องในโลกใบนี้ให้ได้ก่อนที่เวลาจะหมดลง


หัวหน้าห้องที่ทั้งสวยเเละเเสนดีอย่างอาซาคุระได้มาพบเคียวน์ที่กำลังครุ่นคิดอยู่ คนเดียวหลังจากที่เเยกกับมิคุรุ(โต)เเล้ว เธอโมโหที่เคียวน์ไม่ยอมไปช่วยเหลือทุกคนในห้องเรื่องการเตรียมงานร.ร. เเละถามหาเหตุผลที่เขามาช้า เเต่เคียวน์ก็ไม่รุ้จะหาคำเเก้ตัวยังไงดี อาซาคุระเลยโมโหจนขนาดพวกทานิงูจิยังกลัวไปด้วย ถึงทานิงูจิจะดูเป็นคนบ้าๆบอๆ เเต่เขาก็ยังเป็นคนมีน้ำใจกับเพื่อนๆ ทานิงูจิได้ให้ใบเเจ้งกำหนดการรถไฟล่าช้าปลอมที่เขาใช้อ้างในการมาสายให้กับ เคียวน์เพื่อเอาไว้ให้เคียวน์ใช้กับอาซาคุระมั่ง(เเบบนี้เรียกว่าเพื่อนที่ ดีได้รึเปล่าเนี่ย)


เเละนี่คือ การย้อนเวลาครั้งเเรก ในเย็นวันนี้เองที่มิคุรุตอนโตได้พาเคียวน์ย้อนเวลากลับไปในช่วงเช้าของวัน เคียวน์ได้ให้ใบเเจ้งรถไฟล่าช้ากับอาซาคุระเพื่อเป็นข้อเเก้ตัวที่เขามาสาย ทำให้อาซาคุระยอมปล่อยเขาไป (หากเคียวน์เลือกที่จะเก็บไปให้ใบนี้ที่ห้องเรียนทีหลัง อาซาคุระจะจับได้ว่าเป็นของปลอม)


เเละในวันต่อมาซึ่งเป็นวันงานเทศกาลร.ร. ระหว่างที่เคียวน์กำลังเดินดูบรรยากาศรอบๆร.ร.อยุ่นั้น เขาก็พบว่าฮารุฮิเเละโคอิสึมิไม่พลาดที่จะมาที่นี่ด้วย เคียวน์จึงเข้าไปทักทายฮารุฮิอย่างสนิทสนมเผื่อว่าเธอจะยังจำชื่อจอห์น สมิธที่เขาเคยใช้อ้างกับเธอได้ เเต่ฮารุฮิกลับเตะเคียวน์เเละสงสัยว่าเคียวน์เป็นใคร ระหว่างที่เคียวน์กำลังพยายามหาคำมาอธิบายนั้น ทานิงูจิก็ดันโผล่มาได้ถูกที่ถูกเวลาพอดี ทำให้เพื่อนเก่าที่ไม่อยากเจอหน้ากันต้องมาเจอกันอีกครั้ง สุดท้ายทานิงูจิก็ถูกทั้งฮารุฮิเเละเคียวน์ไล่ไปไกลๆก่อน เเต่กลายเป็นว่าเคียวน์ที่เป็นเพื่อนกับทานิงูจินั้นคงจะได้ยินเรื่อง วีรกรรมของเธอในอดีตมาจากทานิงูจิเเล้ว ทำให้คำอ้างในเรื่องนี้นั้นตกไป


เคียวน์พยายามตามตื๋อพวกฮารุฮิเเละอธิบายให้ฟังว่าเขาคือจอห์น สมิธที่เธอรู้จัก เเต่ดูเหมือนเธอจะไม่เชื่อเเละฝังใจตัวเขาด้วยชื่อ เคียวน์ ที่ทานิงูจิเป็นคนตั้งให้ซะเเล้ว


สุดท้ายการตื๊อก็สามารถเอาชนะได้ ผลจากการตามตื๊อมาทั้งวันทำให้ฮารุฮิให้เมล์ติดต่อเธอเอาไว้เพราะคิดว่า เคียวน์น่าจะเป็นคนรู้จักของ จอห์น สมิธ สรุปว่าเธอก็ยังคิดว่าเคียวน์กับจอห์นเป็นคนละคนกันอยู่ดี


เคียวน์ได้ย้อนเวลากลับมาในตอนเช้าของวันงานอีกครั้ง คราวนี้เขาได้ส่งเมล์ไปหาฮารุฮิที่กำลังจะหนีไป ทำให้ฮารุฮิสงสัยเป็นอย่างมากว่าเคียวน์ได้เมล์ของเธอมาได้ยังไง เพราะเธอไม่เคยบอกใครเลย ด้วยเหตุนี้ ฮารุฮิจึงได้ลากเคียวน์มาคุยด้วยเเละยอมที่จะพูดคุยกับเขาเรื่องจอห์น สมิธ


ฮารุฮิยังคงคิดว่าเคียวน์จะสามารถพาเธอไปหาจอห์น สมิธได้ ทำให้เธอบังคับเคียวน์มาร่วมตาหาจอห์น สมิธที่หายตัวไปด้วยกัน ถึงจะลำบากหน่อย เเต่ตอนนี้พวกฮารุฮิก็เปิดใจยอมพูดคุยกับเคียวน์เเล้ว

เเผนการที่ฮารุฮิคิดขึ้นคือการให้เคียวน์ใส่ชุดตุ๊กตาไว้เเละทำท่าจับตัวเธอเป็นตัวประกัน โดยหวังให้จอห์น สมิธออกมาช่วยเธอที่กำลังตกอยู่ในอันตราย เเน่นอนว่าการเล่นละครตลกด้วยน้ำเสียงของนักแสดงที่ไม่สมบทบาทนี้ต้องไม่ได้ผลเเน่นอน กลับกันพวกเขาตกเป็นเป้าสายตาของคนรอบข้างจนเคียวน์ต้องขอยอมเเพ้กับเเผนการ นี้


ในระหว่างที่กำลังจะเตรียมตัวดูโชว์ควงไม้พลอง ฝนก็เกิดตกลงมา ทำให้ฮารุฮิไปพาลใส่ผู้ดูเเลงานร.ร.เรื่องที่ไม่ยอมหาทางจัดการกับฝนให้ดีจนทำให้โชว์ต้องยกเลิกไป เเต่ผู้ดูเเลก็คือ คิมิโดริ เเละเธอก็ต้องไปดูเเลงานอื่นจนไม่สามารถช่วยอะไรฮารุฮิได้นอกจากขอโทษเเละ จากไป หลังจากนั้นทุกคนก็ได้ไปที่ร้านอาหารของมิคุรุเเละได้คูปองอาหารมา

ต่อมาฮารุฮิคิดจะขึ้นไปแสดงโชว์ควงไม้ด้วยตัวเอง เธอเลยเตรียมใส่ชุดเชียลีดเดอร์มาเรียบร้อย เเต่การขึ้นแสดงนั้นต้องมี 2คน ฮารุฮิเลยคิดจะไปชวนมิคุรุมาด้วย เธอเลยไปเกลี้ยกล่อมเเละข่มขุ่ให้มิคุรุมาด้วย ซึ่งสึรุยะเห็นว่าน่าสนุกดี เธอจึงยอมให้พามิคุรุไปด้วย


เเล้วทั้งคู่ก็ขึ้นไปวาดลวดลายควงไม้กันอย่างสนุกสนาน(?) เเต่ดูเหมือนว่านี่จะยังไม่ใช่วิธีที่ทำให้ผ่านวันนี้ไปได้ เพราะฮารุฮิยังคงรู้สึกเหมือนขาดสิ่งสำคัญไปบางอย่างอยู่


ในการวนกลับมาใหม่อีกครั้ง เคียวน์ได้รับรายละเอียดการแสดงคอนเสิร์ตมาจากทานิงูจิเเละชุดกระต่ายมาจาก อาซาคุระ เคียวน์จึงไปบอกกับฮารุฮิ ทำให้ฮารุฮิสนใจที่จะเล่นดนตรี เธอจึงไปชวนมิคุรุมา เคียวน์เเปลกใจที่ห้องชมรมวรรณกรรมนั้นได้เต็มไปด้วยอุปกรณ์ดนตรีเเล้ว ทั้งนี้เป็นเพราะฮารุฮิได้เจอกับยูกิเเละเกลี้ยมกล่อมขอใช้ห้องรวมถึงไปขอ ใช้อุปกรณ์จากชมรมดนตรีจนสำเร็จ เเต่มันก็ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยที่จะให้มือใหม่อย่างมิคุรุมาเล่นกีตาห์ใน ทันที เเละยูกิได้เข้าในห้องชมรมมาพอดี ฮารุฮิเลยชวนยูกิมาเข้าวงด้วย เเต่ในโลกนี้เเล้วสำหรับเธอการเล่นกีตาห์นั้นเป็นเรื่องยากมาก ทำให้เธอไม่สามารถร่วมเล่นด้วยได้ เคราห์กรรมจึงตกอยู่ที่มิคุรุ เเต่ยูกิก็คิดไอเดียบรรเจิดซึ่งเป็นสิ่งสุดท้ายที่เธอคิดออก เคียวน์เลยลองให้ยูกิพูดออกมาว่ามันคืออะไร จะได้ให้มิคุรุขึ้นไปเล่นได้ทันที ซึ่งยูกิก็บอกว่าวิธีที่จะทำให้มิคุรุเล่นได้ก็คือ "กีตาห์ลม"....... ด้วยวิธีการอันเด็ดดวงที่สาวเเว่นคนนี้จะคิดได้ ทำให้ทุกคนอึ้งกิมกี่ไปตามๆกัน ผลที่ตามมาคือยูกิต้องวิ่งหนีด้วยออกไปจากห้องด้วยความอายเพราะรู้สึกว่าตัว เองพูดอะไรเเปลกๆออกไปซะเเล้ว



เเละเเล้วฮ ารุฮิได้พาวง "กองกำลังCQD" ขึ้นเวทีจนได้(เป็นชื่อย่อมาจากการทำเรื่องบางอย่างได้สบายหายห่วง) เเละฮารุฮิก็ได้ใช้เพลงเเบบคาราโอเกะเพื่อที่ทุกคนจะได้ทำท่าทางเล่นกันได้ ไม่ว่าจะกีตาห์ลมหรือกลองลมก็ตาม เเละการแสดงก็จบลงได้ด้วยดี ซึ่งฮารุฮิรู้สึกประทับใจกับการแสดงครั้งนี้มาก


เเละเเล้วก็จบลงไปอีกหนึ่งวัน ทว่าวันนี้เป็นวันที่ต้องจากกันเเล้ว ฮารุฮิได้รู้สึกถึงความหมายบางอย่างที่จอห์นส่งเคียวน์มาหาเธอ เเต่เธอก็ยังไม่เข้าใจความหมายที่เเท้จริงอย่างถ่องเเท้ เเต่ในตอนนี้เธอเองก็สนิทกับเคียวน์มากจนสามารถไว้ใจเขาเเละฝากฝังโบว์ของเธอเอาไว้ให้จอห์นได้


เเต่เคียวน์ก็ได้ขอให้ฮารุฮิลองมัดผมหางม้าดูอีกครั้ง เเน่นอนว่าฮารุฮิในทรงผมหางม้านี้ยังคงน่ารักถูกใจเคียวน์อยู่ดี


"เเบบนี้เหรอ?"
"อา.. ในสายตาชั้น เธอดูดีขึ้น 38% เลยล่ะ"
"ตาบ้า.."

ถึงเเม้วันนี้จะจบลงด้วยความประทับใจไปเเล้ว โลกก็ยังไม่ได้เปลี่ยนเเปลงไปอย่างถูกต้องอยู่ดี
เเต่มันก็ทำให้ช่วงเวลาที่จะย้อนกลับไปอีกครั้งนี้เกิดการเปลีี่ยนเเปลงทางข้อมูลได้เเล้ว


เช้าใหม่ เคียวน์ได้มาร.ร.เเต่เช้าเเละพบกับชามิเซ็น ที่ร.ร. เเน่นอนว่าชามิเซ็นยังคงพูดไม่ได้ ในระหว่างนั้นเองที่พวกมิคุรุได้เข้ามาคุยกับเคียวน์เพราะเห็นเหมือนกับว่า เขากำลังคุยกับเเมวอยู่ ซึ่งพวกเธอก็เริ่มคุยกับเขาเเบบเป็นกันเองเเล้ว

งาน ร.ร.เริ่มขึ้นอีกครั้ง เเต่คราวนี้สิ่งที่เเปลกไปคือฮารุฮิได้มาทักทายเคียวน์ก่อนอย่างสนิทสนมเเละ ได้เเนะนำโคอิสึมิให้เคียวน์รู้จัก เเละวันนี้ฮารุฮิตั้งใจว่าเธอจะมาเที่ยวชมงานร.ร.อย่างสนุกสนานให้เต็มที่

ในวันนี้คุนิคิดะได้ลงประกวดหนุ่มสาวประจำโรงเรียนด้วย เเน่นอนว่าพ่อหนุ่มหน้าหวานอย่างคุนิคิดะจะได้คะเเนนเสียงจากเเม่ยกไปสบายๆ
 
เเต่ดูเหมือนวันนี้เคียวน์จะสนุกกับงานร.ร.มากไปหน่อย เมื่อเขากลับมาก็พบว่าคุณน้องสาวที่เเสนน่ารักของเขาได้ตัวเล็กลงจนสามารถ ขี่ชามิเซ็นมาหาเขาที่ห้องได้ เเละชามิเซ็นก็ได้พาคุณน้องวิ่งดริฟท์บินลงบันไดไปโดยทิ้งไว้ให้เคียวน์ยัง ตกใจค้างอยู่อย่างงั้น เกิดความผิดปกติขึ้นเเบบนี้คงต้องย้อนเวลากลับไปทำอะไรซักอย่าง


ดูเหมือนปัญหาจะอยู่ที่โคอิสึมิที่ทำท่าทางไม่ถูกชะตากับเคียวน์นัก เคียวน์จึงพยายามชวนโคอิสึมิเล่นกิจกรรมต่างๆไม่ว่าจะเป็นปีนหน้าผาจำลอง หรือช้อนปลาทอง ซึ่งน่าจะถูกใจคนที่ชอบเล่นเกมเเละเเข่งขันกันอย่างโคอิสึมิ


พวกเคียวน์ได้มาเจอทานิงูจิในระหว่างที่ฮารุฮิไม่อยู่ เเน่นอนว่าโคอิสึมิยังคงชอบฮารุฮิอยู่ เขาจึงยอมไม่ได้ที่ทานิงูจิเเอบว่าร้ายฮารุฮิเเละขอให้เขาเลิกคิดที่จะคบกับฮารุฮิซะ ถึงสิ่งที่ทานิงูจิพูดจะดูเป็นการหวังดี เเต่ถ้าพูดไปมากกว่านี้ก็คงจะไม่ดีเเน่ เคียวน์เลยขอให้ทานิงูจิช่วยไปที่อื่นก่อน เเละสิ่งที่ทำให้โคอิสึมิไม่ถูกชะตากับเคียวน์ในตอนเเรกคงเป็นเพราะการที่เคียวน์กับฮารุฮิทำตัวสนิทสนมกันจนน่าอิจฉาเเน่ๆ


เคียวน์ได้ชุดมาจากการไปดูการแสดงอย่างหนึ่ง เมื่อเขาได้มารวมกลุ่มกับพวกฮารุฮิอีกครั้ง ฮารุฮิก็คิดจะลงประกวดด้วย ทุกคนจึงไปหาคิมิโดริ ซึ่งคิมิโดริก็ได้เสนอให้ลงประกวดคอสเพลย์ เคียวน์จึงได้ให้ชุดพ่อบ้านที่เขาได้มากับโคอิสึมิเพื่อใช้ลงประกวด ส่วนฮารุฮิก็เห็นด้วยที่จะส่งโคอิสึมิไปลงเเข่งเเทนเธอ


เเน่นอนว่าหน้าตาอันหล่อเหลาเเละเสียงที่นุ่มลึกของโคอิสึมิที่รวมกับชุดพ่อบ้านเเล้วจะสามารถชนะใจเเม่ยกได้อย่างไม่ยากเย็นทำให้คราวนี้โคอิสึมิกลายเป็นฝ่ายชนะการประกวดไป


เมื่อการ ประกวดจบลง พวกเคียวน์ก็ได้มาเจอกับคุนิคิดะ ซึ่งคุนิคิดะก็ยอมรับความพ่ายเเพ้เป็นอย่างดี เเละยินดีที่จะถ่ายรูปทั้งสามคนให้ด้วย ว่าเเล้วฮารุฮิก็จัดเเจงท่าทางให้ทุกคนถ่ายรูปกันซะ


เเละเเล้วก็จบลงไปอีกหนึ่งวัน เคียวน์พบว่าน้องสาวของเขากลับมาเป็นเหมือนเดิมเเล้ว โคอิสึมิได้ส่งรูปที่ถ่ายจากมือถือของเขามาให้เคียวน์ ซึ่งเป็นรูปที่ถ่ายรวมกันสามคนด้วยใบหน้าที่ยิ้มเเย้ม คุณน้องสาวจึงถามว่าสองคนนี้คือเพื่อนของเคียวน์งั้นเหรอ เเต่เคียวน์ก็บอกว่า "ไม่ใช่เเค่สองคนนี้หรอก เพราะกองกำลังSOS ต้องมีกันห้าคน" ใช่เเล้ว เพื่อที่จะทำให้พวกพ้องที่แสนสำคัญกลับมาอยู่ด้วยกันอีกครั้ง เขาจึงต้องย้อนกลับไปหาทางเปลี่ยนเเปลงให้ได้อีกครั้ง เพราะเขายังเหลือพวกพ้องอีกสองคนที่ต้องพากลับมา..


-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


นี่เพิ่งจบเเค่ช่วงเเรกๆของเนื้อเรื่องเท่านั้นครับ ขนาดลองเขียนสรุปเอาเฉพาะบางส่วนยังรู้สึกว่าเยอะเลยเเฮะ อาจจะข้ามบางฉากบางช่วงไปบ้างนะครับ เพราะผมเรียบเรียงใหม่จากการนั่งเปิดดูฉากใหม่อีกครั้ง ในตอนนี้เคียวน์ก็ได้ค่อยๆเปลี่ยนเส้นทางที่จะย้อนกลับไปใหม่ด้วยเมล์ติดต่อพวกฮารุฮิ โบว์ผูกผม ชุดต่างๆ ใบสมัครประกวด เเละรูปถ่ายเเล้ว ทว่าพ่อหนุ่มเเสนธรรมดานี้คงจะต้องวนกลับไปเปลี่ยนเเปลงความไม่ธรรมดานี้อีก หลายรอบเลย ยังไงก็จะพยายามปั่นตอนต่อไปให้เสร็จภายในอาทิตย์นี้ครับ ติดตามชมกันต่อไปCool (อ้อ.. ส่วนบทสรุปหรือการเลือกคอตอบเวลาคำถามผมคงไม่ได้ทำมาลง ท่านใดเล่นอยู่ก็พยายามดำน้ำเข้านะครับ)


Comment

Comment:

Tweet

ติดตามฮารุฮิมานานแล้วคะตั้งแต่ตอนแรกถึงตอนสุดท้าย  
ชอบฮารุฮิ
มากๆๆสุดท้ายขอบอกว่าตัวละครในเรื่องทุกตัวถ้าดูแล้ว
  ฮารุฮิสวยสุด surprised smile ขอโทษที่เขียนสะยาว

#7 By ัyuir (101.109.80.90|101.109.80.90) on 2015-05-29 18:07

open-mounthed smile surprised smile

#6 By (101.109.80.90|101.109.80.90) on 2015-05-29 17:57

ตอนนี้เพิ่งถึงตอนที่เจ้าเคียวน์ใส่ชุดกระต่ายจับฮารุฮิไว้เองค่ะ ตอนนั้นขำแทบตายแสดงไม่ได้เรื่องเลยจริงๆ
...เสียดายดันไปตอบพลาดวนกลับมาที่เดิม (อีกแล้ว)


จะรอบตามอ่านเรื่อยๆนะคะ ^^

#5 By ☆Shiki♪☆ on 2011-05-26 15:28

อ๊าก ชอบอะหนุกดี

เพลงเปิดถ้าเปลี่ยนเปนมิโนรินร้องคงอวยยูคิน่าดู*-*

ฮารุฮิโพนี่เทลโมเอ้ !

#4 By Neko-Nero-Ro on 2011-05-24 09:12

ฮารุฮิ ผมยาวนี่โมเอะมากๆ

#3 By charaznable on 2011-05-23 19:56

น่าสนุก อยากเล่นมั่งจัง

#2 By MEI(モミジ) on 2011-05-23 17:45

วนลูปกันมันส์เลยแฮะ

#1 By tokimemo on 2011-05-23 07:58